(این قصه را الم باید که از قلم هیچ ناید)/ اسرارالتوحید
باری آناتول فرانس گفته بود که روزگاری که ما به دنیا می آییم خیلی پیریم، چون انباشته یی از تجربه ها و اندوخته هایی آدمیان قبل از خود را نیز با خود داریم؛ اگر با این پنداشت ما حرفی بر زبان می رانیم من می خواهم بگویم که در متن جامعه خود ما هنوز آن کودک نابخردی هستیم که نخستین گام های لرزان خود را بر گستره این زنده گی ناشناخته می گذاریم و هنوز توانمندی رهنوردی را در عبور از تنگا های سنت زدة ساختار های جامعه مان نداریم.